SolPaylaşım  
Ana Sayfa  |  Yönetim Paneli  |  Üyeler  |  Giriş  |  Kayıt
 
OTURUYORSAN KALK; AYAKTAYSAN YÜRÜ; YÜRÜYORSAN KOŞ!
Yurt ve dünya sorunlarına soldan bakan dostlar HOŞGELDİNİZ .Foruma etkin katılım yapabilmeniz için KAYIT olmalısınız.
Yeni Başlık  Cevap Yaz
 Toplam 2 Sayfa:   Sayfa:   «ilk   <   1   [2] 
Cvp:
Yazan Cevap içeriği
Üye Profili boşluk
melnur
[ Gelenek ]
Kurucu
Varsayılan Kullanıcı Resmi
Kayıt Tarihi: 02.08.2013
İleti Sayısı: 8.917
Konum: İstanbul
Durum: Forumda Değil
İletişim E-Posta Gönder
| Özel ileti Gönder

43 kere teşekkür edildi.
33 kere teşekkür etti.
Cevap Yazan: melnur
Cevap Tarihi: 16.04.2020- 02:52


İnsanın en eski atasıyla beyin gelişimimiz benzer

Resim Ekleme
 
Australopithecus afarensis'te yavru ve ergin endokraniyal beyin hacimlerinin karşılaştırılması homininlerde çocukluktaki öğrenmenin evrimi için kritik olan insan benzeri uzun süreli beyin büyümesine işaret ediyor.

BİLİM VE AYDINLANMA

Uluslararası bir araştırma grubu, Australopithecus afarensis türlerinde beyin büyümesini ve organizasyonunu incelemek için bilgisayarlı tomografi (BT) yöntemiyle sekiz fosil kafatası taradı. Araştırmanın Science Advances dergisinde yer alan bulguları, bu türlerin beyinlerinin ergin boyutuna ulaşmasının daha uzun sürede gerçekleştiğini gösterdi. Bu da Australopithecus afarensis türlerinde yavruların insanlarda görüldüğü gibi daha uzun süre bakıma gereksinimi olabileceğine işaret etmektedir.
Resim Ekleme
İnsan beyni, evrimsel olarak yaşayan en yakın akrabalarımız olan şempanzelerinkinden farklı şekilde organize olup üç kat daha büyüktür ve daha uzun süren olgunlaşma evresine sahiptir. Bu özellikler insanın bilişsel ve sosyal davranışları için önemli olsa da bunların evrimsel kökenlerinin belirsizliği hâlâ sürmektedir.

Australopithecus afarensis, 3 milyon yıldan fazla bir süre önce doğu Afrika'da yaşadı. Homo sapiens’e giden evrimsel soy hattı da dâhil olmak üzere tüm homininlerin atası olarak kabul edilir ve dolayısıyla hominin soy ağacında önemli bir yere sahiptir.

Chicago Üniversitesi’nden Dikika saha projesi yürütücüsü Dr. Zeresenay Alemseged, Lucy (keşfedilen bir Australopithecus afarensis) ve onun akrabasının dik yürümeleri, beyinlerinin diğer şempanzelere göre %20 daha büyük olması ve keskin taş aletler kullanmış olabilmeleri ile erken hominin davranışı hakkında önemli bilgiler sunduğunu belirtmektedir.

İnsanın kökenine yolculuk

Bilim insanları, Australopithecus afarensis'in beyninin anatomik yapısının gözlemlenebileceği ve analiz edilebileceği kafatasının iç kısmında yüksek çözünürlüklü dijital görüntüler ürettiler. Bu görüntülere dayanarak da beyin hacmini ölçebildiler ve serebral organizasyonun temel yönlerini, beynin yapısının izlenimlerinden çıkarabildiler. Buna göre insanlar ve diğer hominid türleri arasındaki en önemli fark duyusal bilgilerin entegrasyonu ve işlenmesinde önemli olan beynin parietal lobunun ve beynin arkasındaki görsel merkezdeki oksipital lobun organizasyonudur.

2000 yılında Dikika’da bulunan bir Australopithecus afarensis yavrusunun (Selam) kafatası ve onunla bağlantılı iskeleti, hominidlere özgü kafatasındaki sulkus yapısının nasıl bir yapıda olduğunu göstermiştir. Buna göre oksipital lobtaki fissür, insanlara göre daha belirgin ve ileride konumlanmıştır. Yine Hadar’da bulunan yetişkin bir Australopithecus afarensis fosilinin endokraniyal olarak taranması da yukarıda bahsedilen insanlardan farklı olan kafatası sulkus yapısını ortaya koymuştur.

Bazı bilim insanları Australopiteklerde insan benzeri beynin reorganizasyonunun, bunların diğer büyük insansı maymun akrabalarından göstermiş oldukları daha karmaşık davranışları ile bağlantılı olduğunu düşünmüşlerdir. Ancak yukarıda söz edilen kafatasındaki yarım ay şeklindeki sulkus yapısı tam olarak görselleştirilemediğinden bu konudaki tartışmalar hâlâ devam etmektedir. Bu noktada Arizona State Üniversitesi’nden paleoantropolog Dr. William Kimbel, yaptıkları çalışmaların en önemli özelliğinin, 3 milyon yıllık bu fosillerle ilgili kullanılan en son teknolojinin uzun süredir devam etmekte olan bu tartışmalara nasıl bir çözüm olacağına odaklanılması olduğunu vurgulamıştır. Ayrıca Kimbel, BT taramaları ile kemik ve diş yapılarının incelenmesinin insanın kökenlerinin öğrenilmesi açısından devrim yarattığını belirtmektedir.

Uzun süren beyin gelişimi ve yavru bakımı

Australopithecus afarensis'te yavru ve ergin endokraniyal beyin hacimlerinin karşılaştırılması homininlerde çocukluktaki öğrenmenin evrimi için kritik olan insan benzeri uzun süreli beyin büyümesine işaret etmektedir. Dikika’da yavrunun diş gelişim hızı, şempanzelerinkiyle genel olarak karşılaştırılabilir ve bu nedenle insanlardan daha hızlı geliştiği söylenebilir. Ancak Australopithecus afarensis erginlerinin beyinlerinin şempanzelerinkinden kabaca %20 daha büyük olduğu göz önüne alındığında Dikika’daki yavrunun küçük endokraniyal hacmi şempanzelere göre daha uzun bir süreye yayılan beyin gelişimi dönemi olduğunu göstermektedir.

Resim Ekleme
Dr. Kimbel, Lucy ve diğer akrabalarında gözlemlenen büyük insansı maymunlara benzer beyin yapısı ile insanlardakine benzeyen uzun süreli beyin gelişiminin birlikteliğinin çok ilginç bir durum olduğunu belirtmiştir. Bu bulgunun insan beyni evriminin parça parça olduğu fikrini desteklediğini ve kendi cinsimiz Homo’nun ortaya çıkmasından evvel böyle bir uzun süreli beyin gelişiminin var olduğuna işaret ettiğini ifade etmektedir.

Sonuç olarak, Primatlarda farklı büyüme ve olgunlaşma oranları farklı yavru bakım stratejileriyle ilişkilidir. Bu da Australopithecus afarensis'te uzun süreli beyin büyümesinin yavruların bakıma uzun süre ihtiyaç duymasıyla bağlantılı olabileceğini düşündürmektedir. Bu yavaş hızda gerçekleşen beyin büyümesi sayesinde yavrular, uzun yıllar boyunca yaşayacakları ve besinin her zaman bol miktarda bulunmadığı çevresel koşullarda enerji gereksinimlerini karşılamaktadır. Her iki durumda da Australopithecus afarensis'teki uzun süreli beyin gelişimi, homininlerde beynin daha sonraki evrimini ve sosyal davranışın temelini oluşturmuş ve uzun bir çocukluk öğreniminin evrilebilmesi adına da kritik bir nokta meydana getirmiştir.

BAA-Biyolojik Hareket ve Evrim / Çeviri: Özge Şahin

Kaynaklar:

http://www.sci-news.com/othersciences/anthropology/australopithecus-afa

Chicago Field Müzesi'ndeki Australopithecus Lucy modeli: https://www.independent.co.uk/news/science/lucy-the-australopithecus-ho

https://sol.org.tr/haber/insanin-en-eski-atasiyla-beyin-gelisimimiz-benzer-1755



Cvp:
Yazan Cevap içeriği
Üye Profili boşluk
melnur
[ Gelenek ]
Kurucu
Varsayılan Kullanıcı Resmi
Kayıt Tarihi: 02.08.2013
İleti Sayısı: 8.917
Konum: İstanbul
Durum: Forumda Değil
İletişim E-Posta Gönder
| Özel ileti Gönder

43 kere teşekkür edildi.
33 kere teşekkür etti.
Cevap Yazan: melnur
Cevap Tarihi: 26.05.2021- 01:15


İnsan evrimi durmadan devam ediyor

Biyolojik araştırmalar insanın düşünülenden daha hızlı değiştiğini gösteriyor.

Resim Ekleme

AHMET BARAN BOL - BAA

Biyolojik araştırmalar insanın düşünülenden daha hızlı değiştiğini gösteriyor. İdealizmle vücut bulan insanın mükemmel bir yaradılışın ürünü olduğunu öne süren fikir, aslında bilimsel gelişmelerle de kendini çürütmüştür. Çünkü bu düşünce -diğer şeylerin yanı sıra- Homo sapiens’in evrimsel gelişiminin bittiğini öne sürüyor. Gerçekte ise bilimsel veriler gösteriyor ki insanın evrimi sürüyor.      

Journal of Anatomy'de Ekim 2020'de yayınlanan bir çalışma bu konuya örnek olarak gösterilebilir. Avusturyalı araştırmacılar giderek daha fazla insanın ön kolunda ek bir kan damarı oluştuğunu bildiriyorlar.   Median arter denilen bu ek damar, sadece fetüslerde bulunuyor ve hamileliğin 2. ayında kayboluyor. Ancak bazı insanlarda median arter kaybolmadan korunabiliyor. Araştırmaya göre bu anatomik özelliğin görülme sıklığı, 19. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar geçen sürede üç kat artarak yaklaşık %30’a yükseldi. Araştırmacılar, bu artışın devam etmesi halinde 80 yıl içinde doğacak insanların neredeyse tamamının bu medyan artere sahip olacağını düşünüyorlar.

Resim Ekleme

Bu arterin neden bazı insanlarda kaybolmadan kalıp diğerlerinde kalmadığı henüz bilinmiyor. Belki de bu durumun arkasında dünya nüfusunda giderek daha yaygın hale gelen bir genetik yatkınlık olabilir.       Avusturyalı araştırmacı Ruhli, “O zaman   neden bu kadar yüksek bir seçilim baskısı altında kalındığını sormamız gerekir” diyor. Başka bir deyişle insanlar, üçüncü arterlerinden dolayı büyük bir avantaja mı sahipler?

Resim Ekleme

Giderek daha sık görülen medyan arter resimde sağda yıldız ile işaretlenmiş şekilde gösterilmiştir.El arterleri dokunun derinliklerine doğru uzanır, yüzeysel olarak sadece damarlar gözlemlenebilir (solda). Kaynak: © THEPALMER / GETTY IMAGES / ISTOCK

Ek damar, diğer atardamarların yaralanması durumunda ele kan akışı sağlayabilir. Böylece bir acil durum rezervi işlevi üstlenebilir. Fakat deneyimler, ekstra bir damarın duruma göre dezavantaj olabileceğini gösteriyor. Çünkü bu ek damar, kemik ve bağ dokudan oluşan “karpal tünel”in içinden geçmek durumundadır. Çok sayıda tendon ve orta kol siniri de bu tünelin içinden geçer. Medyan arterin eklenmesi halinde bu tünel, çok daha sıkı hale gelir ve sinir sıkışmasını kolaylaştırır. Bu sıkışma, ekstra kan damarı olmaksızın da yaşanabilir, buna “Karpal Tünel Sendromu” denir. Karpal Tünel Sendromu yaşayanlar ilk başta sadece ellerinde hafif bir karıncalanma hissederler ancak semptomlar giderek kötüleşir. Uyuşma, kavramada güçlük ve keskin ağrılar yaşanabilir. Karpal tünelin içinde yerin dar olması, içerisinde bulundurduğu damarları da daraltabilir. Bu durumda       damar içinde kan pıhtısı oluşumu daha olası hale gelir.

Evrim mükemmele ulaşmaya çalışmaz

Neden her geçen gün daha fazla insan median arter ile doğuyor? En uygun olanın hayatta kalması (‘survival of the fittest’ - Charles Darwin'den değil, filozof Herbert Spencer'ın dile getirdiği) ilkesine göre daha sağlıklı ve dirençli hale gelmemiz gerekmez mi? Konstanz Üniversitesi’nden Axel Meyer “Evrimin mükemmele ulaşmaya çalıştığı düşüncesi büyük bir yanılgıdır” diyor. Evrimi elinde boş bir kağıt olan bir mühendis olarak değil, çok çeşitli yedek parçalarla bir makineyi koşullara uyarlayan ve zamanın akışına göre eldeki ‘yedek parçaları’ kullanarak bu makinenin çalışmasına ve kendini yeniden üretmesine olanak sağlayan bir amatör olarak görmeliyiz. Vücudumuzda her türlü evrimsel yükü ve damgayı taşımamızın sebebi de budur. Buna en iyi örnek yirmilik dişler gibi artık hiçbir işe yaramayan dokular ve yapılardır. Meyer, bu tür özelliklerin ortadan kaybolup kaybolmayacağının, öncelikle kişinin ölüm riskini nasıl etkilediğine bağlı olduğunu söylüyor. Kaç kişi aslında yirmilik dişlerden kaynaklanan problemlerden ölüyor? Bir başka örnek de insan testisleridir. Testisler, vücut ölçülerine göre gerekenden çok daha büyüklerdir. Yani gerekenden daha fazla sperm üretilir. Bu safi enerji israfı mıdır? Meyer, “Bu, türümüzde çok eşliliğin tek eşlilikten daha yaygın olduğunun bir göstergesidir. Tek eşlilik, çok uzun bir tarihe dayanmayan bir batı yeniliğidir” diyor. Erkek bedeni açıkça tek eşliliğe henüz uyum sağlayamamıştır. Fazla sperm üretimi erkeklere hayati bir zarar vermez.

Canlının hayatta kalmayı ve üremeyi nasıl başardığı nesiller arasında farklılık gösterebilir. Meyer bu nedenle, evrimin belirli bir hedefe doğru ilerleyemeyeceğini söylüyor. “Optimallik, hareket eden bir hedeftir, sürekli olarak değişir”. Ayrıca genetik yapımızdaki değişiklikler tamamen rastlantısal olarak gerçekleşir. Meyer, “Faydalı mutasyonlar daha sık ve hedeflenmiş bir şekilde meydana gelmez, sadece yeni bir seçilim yönü -mesela değişen bir iklim- onları ‘faydalı’ olarak sınıflandırmamıza izin verir” diyor.

Modern tıp dengeyi değiştiriyor

Teorik olarak kalıtsal hastalıkların aktarılmasını engelleyebilen modern tıp bile seçilimi alt edememiştir. Meyer, döllenmiş yumurtanın yumurta kanalını geçtikten sonra rahim iç duvarına tutunması öncesindeki teşhislerin, gen terapilerinin veya benzer yöntemlerin şu anda yalnızca nadir durumlarda ve çok az sayıda gelişmiş ülkede kullanıldığını belirtiyor ve bu durumun evrim üzerinde kesinlikle önemli bir etkisi olmadığını ekliyor. Kültür faktörünün çok daha önemli olduğunu düşünüyor. Kültürel geleneklerimizi iletiyoruz ve bu gen havuzumuzu etkiliyor.

Bunun güzel örneği, laktoz toleransı olarak bilinen vücudun laktozu ömür boyu parçalama yeteneğidir. Geçmişte sadece bebekler, gerekli olan enzimi üretiyordu. Emzirme döneminin ardından vücut, enzimin üretilmesi için gerekli geni inaktif hale getirir. Bununla birlikte insanlar evcilleştirdikleri hayvanları sağmaya başladıkça yetişkinlerin sütü sindirebilmesi bir avantaj haline geldi. Bundan yaklaşık 7500 yıl önce ortaya çıkan ve bahsi geçen genin ömür boyu aktif kalmasını sağlayan bir mutasyon, bu nedenle taşıyıcılarına çok büyük bir avantaj getirdi. Bu mutasyona sahip olan bireyler, hayatta kalma ve üreme avantajı kazandı ve bu mutasyon gen havuzunda gittikçe daha yaygın hale geldi. Bugün, yetişkin Avrupalıların tahmini % 80 ila 95’i süt ve süt ürünlerini sindirebiliyor. Asya ve Doğu Afrika gibi bölgelerde ise insanların çoğu laktozu sindiremiyor. Süt ürünleri bu ülkelerin geleneksel mutfağında büyük bir yer tutmuyor.

Viyana Üniversitesi'nden antropolog ve evrimsel biyolog Philipp Mitteröcker, modern tıbbın başarılarının temelde büyük olduğunu düşünüyor. Mitteröcker, "Doğal seçilimden olabildiğince kaçmak istiyoruz" diyor. Fakat bu evrimin durduğu ya da kesildiği anlamına gelmez. Aksine farklı seçilim baskıları dengeleri farklı şekilde değiştirecektir. Mitterröcker, “Bu karmaşık bir şey” diyor. Belli bir fizyolojik veya davranışsal özellik kategorik olarak “iyi” veya “kötü” olamaz. Örneğin patojenlerle savaşmak için güçlü bir bağışıklık sistemi önemlidir. Öte yandan güçlü bir bağışıklık sistemi otoimmün hastalıklara yol açabilir.

Evrim nasıl işler?

Kültürün ve evrimin birlikte vücut yapımızı ne kadar etkilediğini ve hatta değiştirdiğini,   insan leğen kemiği örneğinde görebiliriz. Kadınların geniş bir doğum kanalına sahip olması, doğumda bir avantajdır. Özellikle büyük doğan bebeklerin hayatta kalma şansının daha yüksek olması bu seçilim baskısını arttırır. Öte yandan leğen kemiği geniş olan kadınların idrar kaçırma veya rahim sarkması ile karşı karşıya kalma olasılığı daha yüksektir. Bu yüzden büyük çocuk doğumuna yönelik seçilim baskısı, dar pelvise yönelik baskıya zıttır. Zamanla bir tür evrimsel uzlaşma gibi görebileceğimiz bir denge ortaya çıkmıştır ve pelvis doğum için yeterince geniş ancak çoğu kadının sağlıklı kalması için yeterince dardır.

Ancak 20. yüzyılın ortalarında bu denge değişti. Çünkü sezeryan uygulanmaya başlandı. Sezaryan       uygulamasından sonra pelvisi çok dar olan kadınlar da sorunsuz bir şekilde doğum yapabiliyor. Matematiksel bir modelin yardımıyla Mitteröcker ve ekibi, sezeryan       uygulamasından sonra doğum kanalının ve yeni doğan arasındaki ilişkinin çok daha orantısız olduğunu hesapladı. Sezeryan ile doğum %10 ila %20 arasında arttı. Bu daha da artacak, çünkü sezaryen       ile dünyaya gelen kız çocuklarının ileriki yıllarda yaşayacakları bir doğumun sezeryan       olma olasılığı normal doğum olasılığından 2 veya 3 kat daha fazla. Ancak sezaryen sadece anatomik nedenlere bağlanamaz. Mitteröcker, “Bir araya gelen çok karmaşık bir çevresel, biyolojik ve sosyokültürel faktörler ağı var” diyor. Sonuçta, bugün çok az kadın tamamen yardım almadan doğum yapabiliyor. Dolayısıyla doğuma yardım etme eylemi evrimimizi etkileyen kültürel bir faktör.

Koldaki ek arter oluşumunun arkasında da benzer bir “kültürel” fenomen olabilir. Araştırmacılara göre, atardamarla doğan insanların rahimde normal gerileme sürecini kesintiye uğratan hafif bir enfeksiyon vardı. Eskiden nadir görülen arterin insan popülasyonu arasında artık bu kadar sık görülmesinin nedeni, modern tıp sayesinde sorunlu gebeliklerin başarılı bir doğumla sonuçlandırılması olabilir. Ayrıca bu arterin görülme sıklığının nedeni olarak seçilim baskısının gevşemesi durumu da düşünülebilir. Her gün avlanmak ve tarlalarında çalışmak zorunda olan insanlar, Karpal Tünel Sendromunu kaldıramazlar. Günümüzde   ise bu sendrom, sadece acı ve rahatsızlık verici, ancak tedavi edilebilir ve nadiren insanın yaşamını tehdit eden bir durumdur.

Parazitlerin rolü

Tarihte kaderimizin parazitlerle aynı zamanda virüsler ve bakterilerle beraber örüldüğünü gösteren çok sayıda örnek vardır. Avrupa nüfusunun yaklaşık üçte biri Orta Çağ’da vebadan öldü. Sıtma ve sarı humma olmasaydı, Amerika kıtasının kolonizasyonu muhtemelen farklı olurdu. Kanadalı tarihçi Timothy C. Winegard ‘Sivrisinek’ isimli kitabında, “Sıtma muhtemelen türümüz için en büyük evrimsel engeldi” diye yazıyor. Uzun süredir sıtmaya yol açan bir parazit olan Plasmodium falciparum ile mücadele eden Avrupalılar, koruyucu mutasyonlar taşıyordu. Amerika kıtasındaki yerli nüfus ise hiçbir şekilde bağışıklığa sahip değildi ve kolonicilerin beraberinde getirdiği hastalıklar tarafından adeta kırıldılar. Koloniciler, Amerika kıtasının yerli halkını köleleştirmelerinin yanı sıra biyolojik olarak da bir ‘soykırım’a uğratmışlardı.

Günümüzde yeni patojenler dünya çapında her zamankinden daha hızlı yayılıyor ve genetik olarak gittikçe daha benzer hale gelen insanlık yeni seçilim baskılarıyla karşı karşıya kalıyor. Yeni SARS-CoV-2 virüsünün bile insan evrimi üzerinde bir etkisi olabilir mi? Meyer, “Önemli bir gende doğru mutasyona sahipseniz, bu doğal olarak bir seçilim farkı yaratır” diyor. New England Journal of Medicine’de yapılan bir araştırmaya göre, örneğin kan grubu 0 olan kişilerde şiddetli Covid-19 geçirme riski %50 oranında daha düşük. Meyer’e göre pandemi, evrimi durdurduğumuzu ya da onu kontrol altına aldığımızı göstermedi. Tam tersine seçilim baskılarının değişmesi sonucunda evrimin yönünün mutlak bir şekilde öngörülemeyeceğinin başka bir kanıtı olarak değerlendirildi. Mittröcker de aynı fikirde: “Yaratılışın tacı diye bir şey yoktur. Evrim, isteseniz de istemeseniz de gerçekleşir. Bugün durum hala böyledir.”

KAYNAKLAR:

https://www.spektrum.de/news/die-evolution-des-menschen-geht-weiter/183

https://haber.sol.org.tr/haber/insan-evrimi-durmadan-devam-ediyor-305610



Yeni Başlık  Cevap Yaz
 Toplam 2 Sayfa:   Sayfa:   «ilk   <   1   [2] 



Forum Ana Sayfası

 


 Bu konuyu 1 kişi görüntülüyor:  1 Misafir, 0 Üye
 Bu konuyu görüntüleyen üye yok.
Konuyu Sosyal Ortamda Paylas
Benzer konular
Başlık Yazan Cevap Gösterim Son ileti
Konu Klasör ‘İnsanın ve maddenin özgürleşmesi diyalektik ile mümkün’ melnur 0 466 09.03.2020- 03:59
Konu Klasör Evrimi anlamak melnur 1 2935 29.06.2016- 22:21
Konu Klasör Evrimi neden savunmalıyız? melnur 3 3815 08.05.2015- 19:14
Konu Klasör Yobazlar evrimi keşfetti denizcan 4 2847 03.02.2016- 19:49
Konu Klasör İddia: "Tarihin evrimi" gerçekleşmemiştir melnur 0 2180 04.08.2013- 18:27
Etiketler   İnsanın,   evrimi,   üzerine.
SOL PAYLAŞIM
Yasal Uyarı
Sitemiz Bir Paylasim Forum sitesidir Bu nedenle yazı, resim ve diğer materyaller sitemize kayıtlı üyelerimiz tarafından kontrol edilmeksizin eklenebilmektedir. Bu nedenden ötürü doğabilecek yasal sorumluluklar yazan kullanıcılara aittir. Sitemiz hak sahiplerinin şikayetleri doğrultusunda yazı ve materyalleri 48 Saat içerisinde sitemizden kaldırmaktadır.
Bildirimlerinizi info@solpaylasim.com adresine yollayabilirsiniz.
Forum Mobil RSS