SolPaylaşım  
Ana Sayfa  |  Yönetim Paneli  |  Üyeler  |  Giriş  |  Kayıt
 
OTURUYORSAN KALK; AYAKTAYSAN YÜRÜ; YÜRÜYORSAN KOŞ!
Yurt ve dünya sorunlarına soldan bakan dostlar HOŞGELDİNİZ .Foruma etkin katılım yapabilmeniz için KAYIT olmalısınız.
Yeni Başlık  Cevap Yaz
Eski AKP, Neo-Türkiye ve Neo-İslamcılık           (gösterim sayısı: 1.622)
Yazan Konu içeriği
Üye Profili boşluk
dayanışma
[ ]
Üye Silindi
Varsayılan Kullanıcı Resmi
Kayıt Tarihi:
İleti Sayısı: 0
Konum: Gizli
Durum: üye silinmiş
İletişim E-Posta Gönder
| Özel ileti Gönder


Konu Yazan: dayanışma
Konu Tarihi: 09.11.2015- 12:17


Eski AKP, Neo-Türkiye ve Neo-İslamcılık
MELİH PEKDEMİR

Faşizme karşı ancak gayri nizami bir muhalefet anlayışıyla baş edilebilir

Kendimizi haklı çıkaracak yüz madde sıralayabiliriz. Bunları geçelim.

Kendimizi eleştirecek yüz madde de sıralayabiliriz. Bunları da geçelim.

Seçim sonuçlarına saygı duymayalım, saygı duyana ise hiç duymayalım.

Ne yapalım? Mesela sosyolojiye bakalım.

Yani? Nasıl bir toplumda yaşıyoruz, onu tüm nesnelliğiyle bir kez daha anlamaya çalışalım. Gezi isyanı yalan mıydı? Veya 1 Kasım sonuçları mı yalan?

Peki ama ne?

Yaşadığımız coğrafyanın sosyolojisinin de önce ideolojisi… İslamcılık yani…

İslamiyet bu coğrafyada siyasetin içeriğini de biçimini de belirleyen en önemli faktördür ve siyasileşmesinin sonuçlarından ötürü gezegendeki diğer dinlerden çok daha farklı ele alınması gerekiyor. Çünkü sorun basit anlamıyla laiklik-dincilik ikilemi değil, çözüm de ilericiler ile yobazlar arasındaki bir çatışmada yatmıyor.

AKP ve IŞİD aynı madalyonun iki yüzüdür.

Mesela IŞİD hakikaten sadece terör örgütü değil, IŞİD şu anda o coğrafyada ve orada yaşayan toplumda çoğu kez söz sahibi! Yani yaptıklarını milyonlarca insan onaylıyor. Demokrasi sadece sandıkta oy kullanmaktan ibaret olunca, işgal ötesinde tahkim ettiği kentlerde sandık koyun, yine IŞİD birinci parti çıkacaktır. Demokrasiyse, buyurun tepe tepe kullanın…

Öte yanda…

İslamcılık karşısındaki sekülerlik/laiklik… Rojava neden sempati topladı sanıyorsunuz seküler Batıda? Elbette Kürtlerin ulusal direnişinin değil, ama gerilla kadınların IŞİD erkeklerine karşı silahlı fotoğraflarıyla…

IŞİD İslamcılığını tanıyoruz. Öteki dünyayı vaat ediyor. Bu dünyada kölelik (cehennem) karşılığında öte dünyada özgürlük (cennet) milyonları hâlâ cezbedebiliyor.

AKP İslamcılığını da tanıdık, sadece öteki dünyayı vaat etmiyor, yaşanan dünyayı daha fazla vaat ediyor… AKP böylece İslamiyet’ten çok İslamcılığı özgürleştirdi! Hayır, sadece laikliğin canına okuması bağlamında değil (ki laiklik zaten İslamiyet’i sınırlar) AKP meşrebindeki “özgür” İslamcılıkta, bazı ritüelleri yerine getirdikten sonra her şey serbest! Hırsızlık, cinayet, yalancılık, kişiye biat, ahlaksızlık... Ama bunları öbür dünya uğruna yapan IŞİD’inkinden farklı olarak AKP’ninki tam da bu dünya için yaşanan bir İslamcılık: Kendi komşusunu cehennemde bırakmak pahasına kendi üç kuruşluk cennetçiğinde vur patlasın (bombalar) çal (evet iki anlamda da çal) oynasın, devran sürsün özgürlüğündeki bir İslamcılık… Şu tarihe geçen “Emevi İslamiyeti”ne rahmet okutacak bir “dünyevi maneviyat” âlemi… AKP’yi batı sosyolojisinden ithal edilen muhafazakârlık (konservatiflik) kavramına oturtmaya çalışan liberaller fena halde çuvallamadılar mı? Hıristiyan toplumlardaki muhafazakârlık ile AKP’nin ne alakası var?

Öyleyse eski tespitlerimizi biraz revize etmemiz lazım. Ümmetleşen, cemaatleşen cemiyetin önemli bir kısmı ağırlıkla muktedir rol modelleri sayesinde ahiretten önce bu dünyada da eski Türkiye’ye oranla “daha kıyak” yaşayacaklarına inanmışlar…

Minik cennetçiklerinde nasıl olursa olsun, hırsızlığa, cinayetlere, ahlaksızlığa bilerek ortak olarak, çanak tutarak üç kuruş daha fazlasıyla yaşayabilmenin güvencesindeyken, hayır, hiç kimse şükretmekle yetinmiyor. Kadın cinayetleri artık namus meselesi kategorisinde, para için doğayı katlediyor, şehirleri betonlaştırıyorlar. Kısacası küreselleşmenin sömürge tipi neo-liberalizminin, vahşi kapitalizmin hulasası, kölecilik yapan IŞİD’den de kopya çeken serbest piyasanın özgür İslamcılarının model ülkesi!

Resim Ekleme

Hoşumuza gittiğinde “halk” hoşumuza gitmediğinde “gerici güruh” yok. Emekçiler kafaları üstünde kutsal harelerle gezen melekler değil. Çözüm, “aman onlar kandırılmış ikna etsek kazanırız” kadar basit de değil. Önemli bir kesimi kandırılmış değil, ikna (edilmiş değil) olmuş ve böylesine inanmış ve daha beteri bu tercihlerini kendi menfaatlerine denk görüyorlar. Çünkü serbest piyasa ve özgür İslamcılık tercihinde, itiraz ve muhalefet hariç her şey serbest…

Dolayısıyla “halkımızın” bir bölümünü ölümle korkutup sıtmaya razı etmediler, hırsızlıklarına ve cinayetlerine ortak ettiler. MHP’yi de fiilen ilhak ederek İslami faşizmi artık İslami ve ırkçı faşizm mertebesine yükselttiler. Ya istikrar ya ölüm dediler, faşizmin “istikrarı” (yani yine kaos) dayatıldı. Ama faşizm zaten kaotiktir ve savaşmadan ayakta kalamaz. Türkiye artık tam anlamıyla bir Ortadoğu ülkesi ve mezhepler savaşının ve potansiyel iç savaşların göbeğinde...

Ve hâlâ ne kadar çok iyimser var şu ülkede. Başkanlık gündeme geliyormuş da yok HDP buna destek verecek miymiş? Sorun şimdi başkanlık filan değil, başkanlık artık hilafet anlamını taşıyor. Ama Hazreti Ömer gibi (tevatürlere göre) “çalmayan” bir halife değil, etrafının da çalanlardan oluştuğu bir neo-liberal hilafet rejimi. Bunu bilelim.

Bugüne dek yaşamadıklarımızın da ilkleri hemen başladı işte: İlk kez başörtülü hâkim, ilkokulda ilk kez kız-erkek çocuklar için ayrı sıralar filan, “hello ben şeriat ve işte geldim, geliyorum” diye bas bas bağırıyorlar artık… Yeni rejimin iskelesi bundan böyle hem hilafet hem açıkça faşizm. Her şey eskide kaldı, her şey “neo”laşıyor ve Neo-Osmanlı yapamadılarsa hilafet altında Neo-Türkiye’ye koşuyorlar. Yasama, yürütme, yargı, medya, eğitim, kentleşme, sendikalar her şey ama her şey neo-liberalizme endeksli bu formata göre yeniden dizayn edildi, ediliyor, edilecek… (İnternete de fazla güvenmeyelim, çat diye onu da bütünüyle keserler!) Karşı karşıya olduğumuz fiili açık faşizmde parlamento açık ama onların tuğralı mührüne ıstampa ve mahkemeler hâlâ var ama onların kadılarıyla, kolluk kuvvetleri ise zaten hep onlarındı.

Türkiye’yi hakikaten değiştirdiler. Neo-Türkiye’de, kendi tabirleriyle Yeni Türkiye’de yaşıyoruz, önce bunu hazmedelim. “Yeni” değil, düpedüz yeni yahu… Cumhuriyet tarihinin de, 1 Kasım verileriyle, tekrara düşmeden yeniden okunması ve yazılması lazım…

Önümüzdeki dört yıl boyunca kendilerini tahkim etmek için her fırsatı değerlendirecekler. Hukuk, adalet gibi evrensel beklentilere yer yok. Geride kalanları da bir çırpıda gasp edecekler. Şöyle diyeyim, artık işbaşında Kenan Evren’e rahmet okutacak bir şahıs ve onun danışma meclisine bile “ne demokratikmiş” dedirtecek bir parlamento “binası” var. Meclisteki “muhalefet” partilerine kolay gelsin!

Kaosun bitmemiş olmasının öteki anlamı, ilişkiler ve çelişkiler yumağının daha da yoğunlaşacağı demektir, hem ülkede hem bölgede… Bu bakımdan seçim zaferi ardından bunun bir Pirus zaferine dönüşmesi ihtimali de ortaya çıkabilir ve o da hiç şaşırtıcı olmaz.

Peki sınıflar mücadelesi? Ne yazık ki nesnel olarak sınıfsal düzlemdeki çelişkiler yoğunlaşsa, zengin-yoksul uçurumu artsa bile bu durum henüz pek kimsenin umurunda değil gibi. Ama öte yandan, sosyolojik bakımdan, bilinçli emekçiler ve seküler/laik tarihsel damar bir yana, Aleviler toplumun yüzde yirmisi, Kürtler de öyle; ve bunların toplamı ise takriben yüzde otuz kadar, yani Sünni-Türk bir hilafet diktası diğer kesimleri ancak misli görülmemiş şekilde kan dökerek teslim alabilir.

Avrupa’dan göçmen rüşveti, ABD’den Suriye rüşveti sayesinde rüzgâr şimdilik AKP lehine ve hatta bir fırtına gücünde esiyor olabilir. Ama yine de jeopolitik bakımdan Ortadoğu’da hâlâ kimin eli kimin cebinde belli değil. AKP ABD’den kopamadıkça karşısında ciddi muhalif (!) güç olarak IŞİD’i bulabilir pekâlâ. Onun tek muhalefet yönteminin ise katliam olduğunu biliyoruz.

Ama bu tür negatif beklentilere bel bağlamak değil çaremiz.

Peki, ne yapalım?

Sorun alanı İslamcılık ama çözüm alanı orada değil. Onlarla yarışarak ve İslamcılık alanında kalarak alternatif çözüm bulunamaz. Çözüm tek başına sekülerlik de değil. Tabii ki cemaatleşmenin, milliyet formatının dışına taşıp ümmet–millet ekseninin dışında sınıfsal ekseni, bıkmadan usanmadan oturtmaya çalışacağız.

Faşizm (ve öngördükleri hilafet!) bütün kurumsallaşması yanı sıra paradoksal olarak gayri nizami ve bu anlamda keyfi bir yönetimdir, kontrgerilla ve kontrpolitika onun yönetim metotlarıdır. Ve bu tür yönetim metotlarıyla ancak gayri nizami bir muhalefet anlayışıyla baş edilebilir. Gülen cemaatinden hınçlarını aldıktan sonra bizlerin üzerinden de silindir gibi geçme niyetinde olduklarından kuşkumuz var mı?

Ümmetleşme karşısında Gülencilerin cemaatleri bile çaresiz! Cemaatleşmeyelim, meclisleşelim, bundan sonrası artık direniş meclisleri... Kendi fiili demokrasimizi yaratalım, dayanışalım ve öncelikle kendimizi savunalım… Her muhalefet hareketi başlangıçta muktedirler karşısında fiilen güçsüz olduğundan, onlara denk bir konuma gelene dek stratejik bir savunmayı gözetir ve hamlelerini bu düzlemde yapar. Faşizmin saldırıları karşısında Birleşik Haziran Hareketi’nde (kısmen bazı kurucu bileşenlerindeki kafa karışıklığı ve özgüven eksikliği yüzünden) bir türlü stratejik hamle yapılamadı. Şimdi böyle bir hamle için önce, gayri nizami muhalefet gereği, stratejik savunma hattında birleşik bir güç yığmalıyız. Çünkü belki bugüne dek küçümsediğimiz, kâğıt üzerindeki bazı haklarımıza bile ihtiyaç var; grev, gösteri, siyasi gerçekleri açıklama kampanyaları vb. bütün bunları “siz kazandınız artık kullanmayacağız” diye göz ardı edecek değiliz. Direnmek, şimdi tek çaremiz. Biz geri adım attıkça üstümüze geliyorlarsa, geri adım atmayacağız ama hamle yapabilmek için önce ayakta kalacağız, hayatta kalacağız. Çünkü gözlerini kırpmadan öldürdüklerini de biliyoruz. 12 Eylül’ün hemen sonrasında stratejik savunmanın gereklerini yerine getiremedik, bari şimdi becerelim…

Evet, sokaklarda buluşalım. Ama sokaklar bağırıp çağırmaktan çok o sokaklardaki evlerin kapısını çalmak için lazım… Gezi/Haziran günlerinde o kapılar isyancılara sonuna dek açılmıştı. Tekrar o ev sahipleriyle buluşmak lazım. Meclislerimizi halk iktidar organlarının nüveleri olarak tasarlamışsak, hani şu sitelerde yapılan apartman sakinlerinin katıldığı toplantıları, kantin-kafe-kahvehane sohbetlerini de “meclislerimizin nüveleri” olarak görelim. Sokakta direnmek hane halklarıyla, kantindeki öğrencilerle, işyerlerindeki emekçilerle doğal ortamlarında buluşmakla başlar. Sokaklara öncelikle bunu sağlamak için tekrar inelim. Gayri nizami iktidar karşısında gayri nizami muhalefet kendisini hemen hedefe koymamalı, öyle değil mi?

Geçen yıl ODTÜ Vişnelik toplantısında Birleşik Haziran Hareketi tam da bugünler öngörülerek yapılan bir çağrıyla kurulmuştu. Ya o kuruluşu tamamlayacağız ya kuruyup kalacağız…

Peki başka neler yapalım? Burada lafı fazla uzatmamak için, cevabın devamını da Pazartesi köşe yazımda vereyim.



Cvp:
Yazan Cevap içeriği
Üye Profili boşluk
dayanışma
[ ]
Üye Silindi
Varsayılan Kullanıcı Resmi
Kayıt Tarihi:
İleti Sayısı: 0
Konum: Gizli
Durum: üye silinmiş
İletişim E-Posta Gönder
| Özel ileti Gönder


Cevap Yazan: dayanışma
Cevap Tarihi: 09.11.2015- 12:25


Zorunlu-Birleşik Muhalefet
MELİH PEKDEMİR

Dün Pazar Eki’ndeki yazımı şöyle bitirmiştim:
“Geçen yıl ODTÜ Vişnelik toplantısında Birleşik Haziran Hareketi tam da bugünler öngörülerek yapılan bir çağrıyla kurulmuştu. Ya o kuruluşu tamamlayacağız ya kuruyup kalacağız…”

Sesimizi birlikte çoğaltacağımız toplumsal muhalefet güçleriyle eleştirel bir dayanışma içinde olmaya artık sadece gönüllü değil mecbur olduğumuzu da bilmeliyiz. Bunların bir kesimi CHP bünyesinde bir kesimi HDP bünyesindeler…

Elbette elde var yüzde 25 (CHP) artı yüzde 10 (HDP) ötesinde düşünmemiz lazım. Sosyalistler bu yarışa girmemişti (girseydi ne olacaktı?) ama “Birinci Dünya Savaşında Almanya yenilince biz de yenilmiş sayıldık” zırvasındaki gibi CHP ve HDP yenilince biz de yenilmiş sayıldık diye mi zırvalayalım? Mahallemizdeki bakkal, komşularımız “bizleri” de yenik sayıyor! Çünkü öyle inanıyorlar ve kısmen de öyle...

Şunu da bilelim, CHP’ye ve HDP’ye vurarak birleşik bir muhalefet olamaz. Şimdi zaten gün o gün değil. Umarım iki parti de AKP’yi bırakıp birbirlerine vurarak puan alma hesabı yapmazlar…

CHP öncelikle “Sünni AKP, Alevi CHP” denklemini, imajını bozabilmeli. HDP de elinden geldiğince “Türk AKP, Kürt HDP” denklemini…

CHP’nin bu denklemi bozmasındaki çare elbette Alevileri dışlamak veya Sünni kimliği öne çıkarmak olamayacaksa, tek çare var ki o da yoksulların partisi, halkın partisi kimliğine ağırlık vermek. Nerede mazlum var, onun yanında olabilmek… Yani kendi çapında ve fıtratında CHP’nin de Haziranlaşması şart… (Tarık Şengül “HDP’nin Kürt muhafazakâr seçmenine yönelik başardığını CHP’nin niçin batıda başaramadığını açıklamak gerekiyor” diye yazdı. HDP bunu Kürt kimliğiyle başardı, ama CHP Türk kimliğiyle başaramaz, emekten yana kendisini çoğaltarak, muhafazakâr emekçilere de seslenebilir.)

“Türk AKP, Kürt HDP” denklemini bozabilmek için HDP ne yazık ki yeterince Türkiyelileşemedi, kendi mecrasında (doğal olarak) Kürdistanlaşırken Ortadoğu siyasetiyle kuşatıldı. PKK bir Ortadoğu gücü ve o düzlemdeki ittifaklarla hareket ediyor. HDP ise PKK’den farklı olarak ve hatta çoğu kez ona rağmen kimlikçi değil tüm emekçilere seslenebilen ve bu anlamda inandırıcı parti olabilirse, Türkiye Cumhuriyeti’nde yaşayan kendi muhafazakâr-emekçi seçmenine bile inandırıcı olmayı sürdürebilir. PKK yakın zamana dek HDP’nin yükselişinde önemli etkendi ama bundan böyle artık HDP’yi etkisiz eleman haline getirecek işler yapmıyor mu? PKK/PYD Ortadoğu misyonlarına ağırlık verse bile bu düzlemde AKP faşizmini ancak IŞİD üzerinden yıpratabiliyor. IŞİD’e karşı elbette “parlamenter” mücadele verilemez, ama madem Türkiye’deki talepleri artık sistem içi ve Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı (AYÖŞ) düzleminde bir özerklik, bıraksın o işi de HDP halletsin… Aksi halde ABD’nin dayatmasıyla Kürtlere, ancak ülkede ve bölgede Barzanileşmeleri ölçüsünde şans tanınıyor.

İşte bu faktörler hesaba katılarak CHP ve HDP’ye iltihak etmeden ve fakat özellikle seslerini bizlerle çoğaltmak isteyenlerine bu imajlarından (niyetlerinden) uzaklaşabilmeleri için yardımcı olmalıyız. Çünkü hem iktidar hem sokaktaki cihatçı-faşistler parti kimliğine bakmıyor, kendisinden olmayan herkese saldırıyor.

Unutmayalım. Bu coğrafyada beklenmedik zamanda bulutsuz gökyüzünde şimşekler çakmasına tanık olduk, ama görevimiz öyle bir şimşeğin çakması için tevekkülle dua etmek, şimşek duasına çıkmak değilse eğer, o kıvılcımlanmayı hazır etmektir ve şimşeklere hazır olmaktır.

Zaten ajite haldeyiz, kendimize ajitasyon yapmamızın ve bilinen sözlerimizin ve çarelerimizin ötesinde, hep birlikte yeni durumdan yeni görevler çıkarabilmeliyiz. Yeni Türkiye, bunu gerektiriyor!

Hiçbir şey bizim yüzümüzden olmadı, bütün bu felaketlerin sebebi kesinlikle bizler değiliz. Kendimizi suçlamayalım.

Sokakların asıl gücünü, o sokaklarda yaşayan hane halklarından aldığını unutmadan görevlerimizi yeniden tanımlayalım. Evet, o sokaklar, bağırıp çağırmaktan öte, öncelikle o sokaklardaki evlerin kapısını çalmak ve buluşmak için lazım…

Yine o buluşmaları yapmak için “beklersek” asıl felaket işte o zaman gelecek. Çünkü seçim gecesinde de söylediğim üzere, her zaman bir “yarın” olur ve dolayısıyla “bugün” hep yarım kalır. Kendi yarınlarımızı ve yarımlarımızı tamamlamak ve onların heveslerini yarım bıraktırmak şartsa…

Birinci görevimiz ayakta ve hayatta kalmak. Yani: Yaşamak hemen şimdi! Teslim olanlar en kısa sürede infaz edilirler. Ve yaşamak için direnmekten başka çaremiz yoksa...

Görev, evet, öncelikle fiili açık faşizm karşısında kendimizi, sokaklardaki kapıları birer birer çalarak, tamamlamakta…



Yeni Başlık  Cevap Yaz



Forum Ana Sayfası

 


 Bu konuyu 1 kişi görüntülüyor:  1 Misafir, 0 Üye
 Bu konuyu görüntüleyen üye yok.
Konuyu Sosyal Ortamda Paylas
Benzer konular
Başlık Yazan Cevap Gösterim Son ileti
Konu Klasör Türkiye'nin sosyalizme, TKP'nin de sosyalistlere ihtiyacı var melnur 7 219 14.03.2019- 07:45
Konu Klasör Eski yıl, yeni yıl umut 4 1907 03.01.2015- 02:04
Konu Klasör Eski Bir Dostunuzdan Merhabalar yam_yam 1 2187 08.04.2016- 13:45
Konu Klasör Eski tüfeklerin sonbaharı melnur 0 1531 19.07.2014- 00:33
Konu Klasör Eski Tübitak yöneticisinden şok iddia! toplumcu 2 2125 22.02.2014- 10:38
Etiketler   Eski,   AKP,   Neo-Türkiye,   Neo-İslamcılık
SOL PAYLAŞIM
Yasal Uyarı
Sitemiz Bir Paylasim Forum sitesidir Bu nedenle yazı, resim ve diğer materyaller sitemize kayıtlı üyelerimiz tarafından kontrol edilmeksizin eklenebilmektedir. Bu nedenden ötürü doğabilecek yasal sorumluluklar yazan kullanıcılara aittir. Sitemiz hak sahiplerinin şikayetleri doğrultusunda yazı ve materyalleri 48 Saat içerisinde sitemizden kaldırmaktadır.
Bildirimlerinizi info@solpaylasim.com adresine yollayabilirsiniz.
Forum Mobil RSS