SolPaylaşım  
Ana Sayfa  |  Yönetim Paneli  |  Üyeler  |  Giriş  |  Kayıt
 
OTURUYORSAN KALK; AYAKTAYSAN YÜRÜ; YÜRÜYORSAN KOŞ!
Yurt ve dünya sorunlarına soldan bakan dostlar HOŞGELDİNİZ .Foruma etkin katılım yapabilmeniz için KAYIT olmalısınız.
Yeni Başlık  Cevap Yaz
 Toplam 4 Sayfa:   Sayfa:   «ilk   <   1   2   3   [4] 
Cvp:
Yazan Cevap içeriği
Üye Profili boşluk
melnur
[ Gelenek ]
Kurucu
Varsayılan Kullanıcı Resmi
Kayıt Tarihi: 02.08.2013
İleti Sayısı: 9.685
Konum: İstanbul
Durum: Forumda Değil
İletişim E-Posta Gönder
| Özel ileti Gönder

45 kere teşekkür edildi.
34 kere teşekkür etti.
Cevap Yazan: melnur
Cevap Tarihi: 02.11.2021- 03:28


''Karanlığın insanı delirten bir ihtişamı vardır'' diyor ya Attila İlhan öyle, birdenbire aklıma düştü. Arayıp buluyorum şiiri...

Karanlığın insanı delirten bir ihtişamı vardır
Yıldızlar aydınlık fikirler gibi havada salkım salkım
Bu gece dağ başları kadar yalnızım

Çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından
Dudaklarımda eski bir mektep türküsü
Karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim
Gözlerim gözlerini arıyor durmadan
Nerdesin?

Resim Ekleme

Sonra o resim; yoksa fotoğraf mı demeli; usul usul uzaklaşan bir gemi... Sonra...ardından çaresizce bakmak. Öylece kalakalmak. Şairin ''nerdesin'' diye sorması da çaresizlikten. Gidenin dönmeyeceğini o da bilir ya...


Resme bakıyorum.
Dışarısı zifiri bir karanlık.
Yine uyku tutmaz olmuş.

''Nerdesin?''




Bu ileti en son melnur tarafından 02.11.2021- 03:29 tarihinde, toplamda 1 kez değiştirilmiştir.
Cvp:
Yazan Cevap içeriği
Üye Profili boşluk
melnur
[ Gelenek ]
Kurucu
Varsayılan Kullanıcı Resmi
Kayıt Tarihi: 02.08.2013
İleti Sayısı: 9.685
Konum: İstanbul
Durum: Forumda Değil
İletişim E-Posta Gönder
| Özel ileti Gönder

45 kere teşekkür edildi.
34 kere teşekkür etti.
Cevap Yazan: melnur
Cevap Tarihi: 18.03.2022- 06:01


Kar başladı, sokak lambalarının sarı ışıkları altında döne döne yağıyor kar.   Biraz ötede caddeler beyaza bürünüyor, penceremin camlarına düşen tanecikler hemen eriyip yol yol izler bırakıyor. Masa lambamı kapatıp, karanlıkta bir müddet dışarısını seyrediyorum. İçimde hiçbir kıpırtı yok. Hepsi geçmişte kaldı, o coşku, o heyecan ve için için çoğalan bir yerinde duramamazlık... hepsi çocuklukta, ve belki ilk gençlik yıllarımda... Sonrası hep hayata ilişkin, ve nedense, hep hüzün... Nasıl da bir dönüşüm!

Gerçek dünya da böyle değil mi? Hep bir dönüşüm ve hep bir değişim. Bir şeyin sürekli bir başka şeye dönüşmesi, değişmesi...Artık o, eski olan değildir, o eski gitmiş yerine bir başka şey gelmiştir; ve aslında o farklı şey de tamamen yeni bir şey değildir, bir parça da olsa eskiyi barındırır.

Kar şiddetini arttırdı.
Biraz öncesinden farklı.
Biraz sonra daha da farklı olacak...
Tipiye dönüşecek...

Ağrı'nın soğuk, karlı atmosferi. İsa'nın taa İstanbul'dan kakıp sırf Bahar'ı bulmak, ona sevdiğini, evlenmek istediğini ve artık değiştiğini söylemek için...Bir minibüsün arka koltuğu. Baharın umarsız bir kayıtsızlığı. İsa'nın tekrar tekrar Bahar'la birlikte olmak istediğini söylemesi. ''Değiştim Bahar, evlenmek istiyorum, seni seviyorum.'' Sonra çaresizlik, İsa'nın oteline dönmesi. Ertesi gün uçakla İstanbul'a dönecektir. Akşam, kapının çalınmasıyla gelir. Gelen Bahar'dır, kayıtsızlığı aşmıştır, tıpkı İKLİMLER gibi kısacık bir anda değişmiş, kendisini sevdiğini ve evlenmek istediğini söyleyen (eski) sevgilisine dönmüştür. Hiçbir şey konuşmazlar; konuştukları hiçbir şeydir. Sabah yine karlı bir Arı sabahıdır. Ne Bahar açık seçik İstanbul'a beraber dönmek için geldiğini söyler, ne de İsa sevgisini ve evlenmek isteğini yineler. Kayıtsızlık sırası İsa'dadır. Hiçbir şey konuşmayacak, Bahar'ın otel odasına gelişini kendisine dönme, minibüste söylediklerini kabullenme olarak almayacaktır. İstanbul'a döner, Bahar'ı orada, Ağrı'da bırakarak.

İlginç, tepsi gibi bir ay var yukarıda. Kar yağışı devam ediyor.

Nuri Bilge Ceylan'ın Ağrı atmosferi filme, Bahar'la İsa'nın   kayıtsızlıklarına uygun bir atmosfer yaratmış.   Filmde hem Bahar ve hem de İsa'daki kayıtsızlığın kısa zaman içinde nasıl bir değişime yol açtığını görebiliyoruz. Doğru sözcük kayıtsızlık sanırım. Bir insanın bir başka insana, sözlerine, duygularına, korkularına...-ilgisiz, duyarsız kalması. Bir yazar söylemişti, aklımda kalmış, ''düşünceye de duyarlıklara da yabancıyız henüz''. Öyle bir şeydi. Neden, nasıl, gerisi bize kalmış; çaresi de.

Sabah oluyor.
Döne döne yağıyor kar.
Ve zaman ne kadar hızlı akıyor!












Yeni Başlık  Cevap Yaz
 Toplam 4 Sayfa:   Sayfa:   «ilk   <   1   2   3   [4] 



Forum Ana Sayfası

 


 Bu konuyu 1 kişi görüntülüyor:  1 Misafir, 0 Üye
 Bu konuyu görüntüleyen üye yok.
Konuyu Sosyal Ortamda Paylas
Benzer konular
Başlık Yazan Cevap Gösterim Son ileti
Konu Klasör Bir garip firar bedrettin 0 3029 27.09.2013- 08:55
Konu Klasör Bir garip Şeyh Sait tartışması: melnur 1 4901 12.02.2019- 12:57
Konu Klasör Siyaset dışı garip bir tartışma melnur 0 2886 02.04.2016- 05:48
Etiketler   Garip,   bir,   melankoli
SOL PAYLAŞIM
Yasal Uyarı
Sitemiz Bir Paylasim Forum sitesidir Bu nedenle yazı, resim ve diğer materyaller sitemize kayıtlı üyelerimiz tarafından kontrol edilmeksizin eklenebilmektedir. Bu nedenden ötürü doğabilecek yasal sorumluluklar yazan kullanıcılara aittir. Sitemiz hak sahiplerinin şikayetleri doğrultusunda yazı ve materyalleri 48 Saat içerisinde sitemizden kaldırmaktadır.
Bildirimlerinizi info@solpaylasim.com adresine yollayabilirsiniz.
Forum Mobil RSS