SolPaylaşım  
Ana Sayfa  |  Yönetim Paneli  |  Üyeler  |  Giriş  |  Kayıt
 
OTURUYORSAN KALK; AYAKTAYSAN YÜRÜ; YÜRÜYORSAN KOŞ!
Yurt ve dünya sorunlarına soldan bakan dostlar HOŞGELDİNİZ .Foruma etkin katılım yapabilmeniz için KAYIT olmalısınız.
Yeni Başlık  Cevap Yaz
Siyasetsizliğin içinde siyaset aramak...           (gösterim sayısı: 70)
Yazan Konu içeriği
Üye Profili boşluk
melnur
[ Gelenek ]
Kurucu
Varsayılan Kullanıcı Resmi
Kayıt Tarihi: 02.08.2013
İleti Sayısı: 8.374
Konum: İstanbul
Durum: Forumda
İletişim E-Posta Gönder
| Özel ileti Gönder

25 kere teşekkür etti.
32 kere teşekkür edildi.
Konu Yazan: melnur
Konu Tarihi: 09.10.2020- 08:41


İçinde bulunulan koşullar doğru bir analize tabi tutulmadan ve bilince çıkarılmadan siyaset yapabilmeye kalkışmak pek de mümkün değildir. Güray Öz bu bağlamda bir köşe yazısının çerçevesi kapsamında önemli bir analize imza atmış. Öteden beri söylenmeye çalışılanların kısa bir özetinden başka bir şey de değil aslında. 12 Eylül Anayasa referandumuyla birlikte bir başka rejime geçişin kapısının aralandığı, siyasal iktidara bugünkü ucube sistemi gerçekleştirecek geniş olanaklar tanındığı ve sonucunda CHS denilen ve gerçekte tek adam diktatörlüğünden başka bir şey olmayan bu sistemin yerleşiklik kazandığı bir rejim ve siyasi ortamdan söz ediyoruz. Güray Öz ''belirsizlik ya da siyasetin sonu'' başlığını atmış. Artık meclis, partiler ve siyaset yok. Hatta hükümet ve bakan da yok. Sadece tek adam var. Kural, kanun da hak getire.

Evet, artık o taraflarda siyaset yok. İstenen, çıkarına gelen her şey ki, o şeyler de ne olursa olsun fark etmiyor, adına CHS denilen tek adam sisteminin kararlarıyla gerçekleşiyor. Karşı çıkan, karşı çıkmaya yeltenen veya o potansiyeli taşıyan   ya da tepeden, en yukarılardan o şekilde değerlendirilen hemen her konu, kişi ve kurum   anında dışlanabiliyor, ötekileştirilebiliyor ve dahası sistemin dışına itilebiliyor. Kuşkusuz böyle gitmez, gitmeyecektir de...Ama bu ucube sistemin kendiliğinden ortadan kalkacağını söylemek ve ona uygun bir siyaseti kovalamak da çözüm değildir. Bir belirsizlik hakim gerçekten. Bu sürecin çok uzunca bir dönem geçerli olmayacağını tepedekiler de biliyor. Anketlerin söylediği de o. AKP ve MHP'nin toplan oyu şu sıralarda ancak yüzde 40'ların biraz üzerine çıkıyor. Sürecin önemsenmesi gereken yanı ya da sonucu AKP ve MHP'den kopan kesimlerin doğrudan muhalefete gitmemesi ve ortada ''gri bir alanda'' toplanması.   Sistem sürekli kan kaybediyor saptamasında bulunurken bu sürecin kendi doğallığında sona erebileceği gibi bir beklenti ve rahatlıktan uzaklaşmak gerek.


Evet, belirsizliğin ve siyaset dışılığın egemenlik kurduğu bir sistemde muhalif kesimler ve sol açısından nasıl bir siyaset sorusunu gerçekten çok önemli.

Önce Güray Öz'ün yazısını tekrar tekrar okuyalım, sonrasında içine yuvarlandığımız bu karanlık tünelden nasıl çıkacağımız konusunda daha aydınlık düşünce üretiminde bulunabiliriz, diye düşünüyor, umut ediyorum.



l




Bu ileti en son melnur tarafından 09.10.2020- 08:42 tarihinde, toplamda 1 kez değiştirilmiştir.
Cvp:
Yazan Cevap içeriği
Üye Profili boşluk
melnur
[ Gelenek ]
Kurucu
Varsayılan Kullanıcı Resmi
Kayıt Tarihi: 02.08.2013
İleti Sayısı: 8.374
Konum: İstanbul
Durum: Forumda
İletişim E-Posta Gönder
| Özel ileti Gönder

32 kere teşekkür edildi.
25 kere teşekkür etti.
Cevap Yazan: melnur
Cevap Tarihi: 09.10.2020- 08:44


Belirsizlik ya da siyasetin sonu - Güray Öz

Bu hafta başında, değerli gazeteci Kemal Can ilginç, düşünmeyi provoke eden bir analiz yaptı; Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “siyaseti bıraktığını” söyledi. AKP’nin hikayesini kaybettiğini, Cumhurbaşkanı’nın siyaset alanı dışında bir güç olduğunu anlatan bu ilginç analiz önümüzdeki günlerde enine boyuna tartışılacaktır diye düşürüyorum. Ben de bu yazıda Cumhurbaşkanı'nın siyaset - devlet ilişkisi açısından durumunu Kemal Can’a katılarak bir başka açıdan anlatmaya çalışacağım.

Her şeyden önce siyaset kavramının anlamı üzerinde durmak, olup biteni gerçekçi bir gözle görebilmek için Carl Schmitt’in konuya denk düşen siyaset kavramını anımsamakta yarar var. Schmitt, siyaset alanının varlıklarını sürdürmek için birbiriyle ilişkili birbiriyle bütünleşen ya da ayrışan güçlerin ve iktidarların alanı olduğunu söyler.(*) Devlet ile siyaset arasında esaslı bir ayrıma da dikkat çeker. Kimi örneklerde önce devleti belirleyen siyaset, daha sonra etkisini yitirir; devletin değişen   formu içinde dar alanda kendine iş arar.

Güncel tartışma ise devlet siyaset farklılaşmasını görmüyor. Bir erken seçim olacak mı? Kim kazanacak, kim kaybedecek? Bu tartışma ülkenin yönetim sistemini dikkate almayan bir tartışmadır. Cumhurbaşkanlığı Hükümeti Sistemi (CHS) siyasal partilere, parlamentoya dayanarak ülkeyi yönetmeyi öngören bir sistem olarak kurgulanmamıştır. Partilerde Meclis’te görünür hale gelen siyasetin Başkan’a karşı çıkma ihtimalini önlemek için Cumhurbaşkanı’nın partili olabilmesinin yolu açılmış parti kısa sürede siyasal niteliğini yitirmiş, böylece gerçek otoritenin CHS olduğu ortaya çıkmıştır. Cumhurbaşkanı ile çoğunluk partisinin ya da koalisyonunun farklı olabileceği sistemde varsayım olarak öngörülmüştür; şimdiki somut durumda cumhurbaşkanı ile partisine oy vermeyi düşünenlerin arasındaki farkın Cumhurbaşkanı lehine belirginleşmesi de bu öngörünün doğrulanabileceğini göstermektedir.

Tartışmaların gerçekliği

Ama yine de günümüzün hararetli tartışması iktidarın yani Cumhurbaşkanı ve partisinin güçten düşüp düşmediği, seçimleri kaybedip kaybetmeyeceği, kaybederse sonuçları kabul ederek bırakıp bırakmayacağı üzerinedir. Üstelik yalnızca muhalifler arasında değil sisteme destek veren iktidar kanadının, iktidarı oluşturan çevrelerin ve iktidar kanadında varolduğu artık açık olan farklı, çatışmalı kesimlerin de konusudur. Muhalefet kanadında “iktidar başarısız, oy yitiriyor, kendi içinde de çatışıyor” yaklaşımı egemendir; CHP laikliği geri çekerek, muhafazakar çevrelerle ilişkiyi öne alarak, Millet İttifakı’nı tek çare sayarak oluşturduğu stratejide ısrarlı görünüyor. Muhalefetin lider kesimi bu iyimser bakışı bir strateji olarak bilinçli bir şekilde yayıyor mu yoksa gerçekten inanıyor mu anlamak zor. Ama tabanda iddianın “iktidar seçimleri kaybedecek ve gidecek” kısmına inananların sayısının gittikçe arttığı görülüyor. Ekonomik durumun ağırlaşan koşullarında artan bir yoksullukla baş etmeye çalışan üstüne bir de pandemiyle boğuşan kesimin, durumu gittikçe sarsılan orta gelir sahibi muhalif kitlenin bir kurtuluş umudu olarak bu tür bir iddiaya inanması, inanmak istemesi doğaldır. Kitleleri umutlu bir rehavete sürükleyen bu yaklaşımı “kaybedecekler ama gitmezler” kaygısı izliyor, bu da muhalif kitledeki iyimserliğin hızla karamsarlığa dönüşmesine yol açıyor.

Aynı tartışma iktidar partisi çevrelerinin de gündemindedir. Orada ağır basan seçimlerin yitirilmesi ve sonrasının belirsizliğidir. Kamuoyu yoklamaları gizlenemez bir inişi gösteriyor. Ekonomiyi düzeltme imkanı yoktur, pandemiyi kontrol altına alma çabası ekonomiyi kurtarma, düşüşü durdurma stratejileriyle çatışıyor, dış politika ise yokuş aşağı yuvarlanan çığa dönüşmesi ihtimal dahilinde bir kar topuna benzemektedir. Kuşkusuz iktidar kanadı yani Cumhurbaşkanı ile artık dıştan baktığı partisi ve ortağı, oy kitlesini, ne deniyordu, konsolide etme umuduyla bu politikadan vaz geçmiyor ama parti içinde, yandaşlarda, bürokraside tedirginliğin artması kaçınılmaz görünüyor.

Peki yürütmede, iktidar partilerinde “kaybedersek gitmemenin yollarını aramalı şimdiden hazırlık yapmalıyız” görüşü ağırlık taşıyor mu? Atılan adımlara bakılırsa böyle bir hazırlık var ya da ikili bir strateji üzerinde çalışılıyor. Bir yandan seçimlerde başarısızlığı imkansız kılacak “önemler” için arayış var, öte yandan siyasi partilerin siyaset yapma alanını daraltmak için yoğun bir çaba gözleniyor. HDP’yi devre dışı bırakmak, Millet İttifakı’nı HDP konusundaki önyargıları güçlendirerek, çelişkileri zorlayarak parçalamak için harekete geçildiği ortada. Ama bu adımların aynı zamanda siyaseti bitiren karakteri de öne çıkıyor; her adımda siyaset geri çekiliyor devlet kurumları ağır basıyor.

Bu tartışmada seçilmişlerden oluşmayan, gücünü sistemin yapısından alan Hükümetin aldırmazlığı, hiç bir eleştiriyi dikkate almayan tutumu dikkatinizi çekmiyor mu? Gerçek hazırlık siyasetin devlet karşısında gerilemesi ile ilişkilidir.

Siyaset ve devlet

Burada yazının başında altını çizdiğimiz gerçeklere yani CHS’nin yapısından kaynaklanan gerçeklere dönmekte yarar var. Yineleyelim; bu sistem bir siyasal partiye dayanarak ülkeyi yönetmeyi öngörerek kurgulanmadı. Bir parti söz konusu olsa bile onun görevi CHS kararlarını onaylamakla sınırlıdır. CHS için mecliste ille   de bir çoğunluk zorunlu değildir. CHS’i Cumhurbaşkanı’na olağanüstü yetkiler veren süreklilik üzerine kurulmuş bir sistemdir. Öyleyse seçimlerle ya da seçimsiz parlamentoda çoğunluk ne yönde olursa olsun, sistemi değiştirebilecek anayasal bir çoğunluk daha önemlisi bir güç olmadıkça CHS devletin kendisi olmayı sürdürecektir. Kuşkusuz yasama meclisinde bir çoğunluğa dayanmayan Başkan’ın her ne kadar kendi hükümeti ile yönetmeyi sürdürse de kimi zorluklarla karşılaşacağı söylenebilir. Ama bu durumda bile sistem kendini koruyacak, sürekliliğini sağlayacak araçlara sahiptir.

Somut koşullarda CHS sürekliliğinin güvenceye alınmasının ilk koşulu ya da yöntemi siyasetin devre dışı bırakılması, bir anlamda tatil edilmesidir. CHS’nin olağanüstü yetkilere sahip lideri siyaset üstü bir söylem   benimseyerek, parlamentoyu, siyasi partileri fiilen devre dışı bırakarak “yasal”, “meşru” yöntemlerle hükümet etmeyi sürdürebilir. Cumhurbaşkanı’nın kararnamelere ağırlık vererek, kararnamelerin alanını yasa gerektiren konulara doğru de facto genişleterek, (Muhalefetin itirazlarını AYM’ye götürmesi ve AYM’nin muhtemel olumsuz kararları kolaylıkla göğüslenebilecektir) nihayet seçimleri erteleyerek ülkeyi kabinesiyle yönetmeyi ulusal çıkarlar için gerekli gördüğünü zamana yayarak ilan etmesi olmayacak bir iş değildir. Böyle bir emr-i vakiye itiraz edebilecek siyasal güç, siyasal partilerde gerekli kararlılık ortada görünmüyor. Bu adımların kimi entelektüel çevrelerde “otoriter demokrasi” olarak kabul göreceği, sermaye çevrelerinde, Batı’da “demokrasi” kapsamı içinde sayılacağı da söylenebilir.

Burada önemli olan siyaset devlet ilişkisini gözden geçirmek CHS’nin siyasetten devlete doğru bir gidişi ifade etmek için kurgulanıp kurgulanmadığını tartışmaktır. Devlet, eski devletin Kürt hareketine ve sola karşı refleksini koruyarak, İslamcı renkleri ağır basan bir yapıda yeniden örgütlenmektedir. Siyaset ise kendini olabildiğince “dost düşman” ayrımına dayanarak geliştirmiş, “istisna”   hali ve sürdürülebilir “olağanüstü hal” sınanmış, nihayet hedeflenen yeni devletin oluşumu için gereken malzeme biriktirilmiş, hizmete sunulmuştur. Bu noktadan sonra liderin kendini, siyasetten uzaklaşarak, değiştirilmiş devletin sahibi, simgesi haline getirmeye çalışması doğal olacaktır. Sonuçta devlet - siyaset ilişkisi yeniden tanımlanacak, siyaset önceliğini yitirecek, bizatihi devletin kendisine dönüşerek pek çok örnekte olduğu gibi ortadan kalkacaktır. O aşamada siyaset devlet ayrımından söz etmenin anlamı kalmayacaktır.

Bulunduğumuz nokta, önümüzdeki verili koşullar böyledir.

***

Bu hızlı gidişe, siyasetten devlete doğru bu hızlı değişime karşı söylenmesi gereken, belki bıktırıcı bir şekilde yinelediğimiz alıntıyı bir kere daha aktarmaktır. Şöyledir: “İnsanlar tarihlerini kendileri yapar; ama onu özgür iradeleriyle değil, dolaysız olarak önlerinde buldukları, verili, geçmişten devrolan koşullar altında yaparlar.” Bu özlü sözleri, özne “insanlar” ile yüklem “yaparlar” arasındaki geniş eylem alanına dikkat çekmek için yineliyorum.

Günümüz koşullarında siyaset alanında öyle ya da böyle varolan siyasal özneler CHP ve HDP’dir. Her ikisinin de kendi kurguladıkları demokratik eylem, strateji ne olursa olsun, geliştirilecek siyaset, günümüzün bu etkin özneleri ile siyasette doğan boşluğu dolduran kitle örgütleri ve sorunların harekete geçirdiği kendiliğinden eylemler ve günün siyasi gerçekleri dikkate alınmadan oluşturulamaz. Bütün mesele bu gerçeği kabul etmek, aynı zamanda iki siyasi kutba solu, solun siyasal çıkışa ilişkin önerilerini dikkate almadan sonuç alamayacaklarını hatırlatmak, onları bu gerçeğe inandırabilmektir. Siyasetin devlet karşısındaki ikircikli durumu ise olanakları artıran zayıf bir döneme işaret ediyor.

Değerlendirmek sola kalmıştır.

———————————

* “Siyasal kavramının temas ettiği alan, varlıklarını sürdürmek için birbiriyle bütünleşen ya da birbiriden ayrılan güç ve iktidarlara bağlı olarak değişmektedir.” Carl Schmitt; Siyaset Kavramı, sf.40. Metis Yayınları

https://ilerihaber.org/yazar/belirsizlik-ya-da-siyasetin-sonu-118118.html



Cvp:
Yazan Cevap içeriği
Üye Profili boşluk
melnur
[ Gelenek ]
Kurucu
Varsayılan Kullanıcı Resmi
Kayıt Tarihi: 02.08.2013
İleti Sayısı: 8.374
Konum: İstanbul
Durum: Forumda
İletişim E-Posta Gönder
| Özel ileti Gönder

32 kere teşekkür edildi.
25 kere teşekkür etti.
Cevap Yazan: melnur
Cevap Tarihi: 14.10.2020- 13:21


Dün akşam bu ucube sistemin tipik bir örneğini de görmüş olduk. Anayasa Mahkemesi, Enis Berberoğlu ile ilgili bir karar almıştı, bu karara göre bir önceki karara imza atan 14.Ağır Ceza Mahkemesi, verdiği kararı gözden geçirmeli ve yeniden yargılama kararı vermesi gerekiyordu. Yapmadı, öyle olmadı, ''ben AYMI'yi takmıyorum anlamında önceki kararında direndi''. Yani... Kural mural, anayasa, yasa...-hiç önemli değil. Rejimin çıkarına ne uygunsa, ne uygun olduğu düşünülüyorsa geçerli olan odur.

Aslında bu durum, en yakın örnek olduğu için değiniliyor. Gerçekteyse uzun yıllar rejimin işleyiş biçimi böyle. Yeni Türkiye dedikleri de böyle bir şey.

Sorun sosyalist solun bu konuda ne yaptığıdır, ne yapması gerektiğidir. Bir kez daha yinelenecekse, solculuğun tanımı bu verili koşullarda AKP rejimine karşı çıkmayı en başa yazmak ve siyasetin merkezine yerleştirmek olduğunu hep söyleyegeldik. Şakası yok bu konunun. Bir ara Metin Çulhaoğlu değinmiş, papaz Niemöller'e göndermede bulunmuştu. Sürecin oraya doğru işlediğini hiç akıldan çıkarmamak gerek.





Yeni Başlık  Cevap Yaz



Forum Ana Sayfası

 


 Bu konuyu 1 kişi görüntülüyor:  1 Misafir, 0 Üye
 Bu konuyu görüntüleyen üye yok.
Konuyu Sosyal Ortamda Paylas
Benzer konular
Başlık Yazan Cevap Gösterim Son ileti
Konu Klasör Yanıtı doğru yerde aramak...-Erkan Baş denizcan 1 2338 19.11.2015- 10:31
Konu Klasör Biyolojide diyalektiği aramak: Ergi Deniz Özsoy ile söyleşi... melnur 1 417 25.04.2020- 02:18
Etiketler   Siyasetsizliğin,   içinde,   aramak.
SOL PAYLAŞIM
Yasal Uyarı
Sitemiz Bir Paylasim Forum sitesidir Bu nedenle yazı, resim ve diğer materyaller sitemize kayıtlı üyelerimiz tarafından kontrol edilmeksizin eklenebilmektedir. Bu nedenden ötürü doğabilecek yasal sorumluluklar yazan kullanıcılara aittir. Sitemiz hak sahiplerinin şikayetleri doğrultusunda yazı ve materyalleri 48 Saat içerisinde sitemizden kaldırmaktadır.
Bildirimlerinizi info@solpaylasim.com adresine yollayabilirsiniz.
Forum Mobil RSS